Ze hebben mijn moeder gegijzeld!

  Nu weer die modeweek in Milaan! Bekijk toch eens die foto’s in de krant en op het internet. Zag je ooit zo’n model hartelijk lachend op de catwalk? Akkoord, hun hongerdiëten zijn niet meteen reden tot vrolijkheid, maar als je ziet welke lonen in de modellenwereld omgaan, zouden ze voor dat geld op zijn minst geluk kunnen veinzen. Vooral de mannelijke modellen (als ik mij dat soort zwart-witte gendertypering nog mag veroorloven, in het bijzonder in deze wereld) lopen, staan of zitten erbij met een blik die vertelt: ze hebben mijn moeder gegijzeld en als ik durf te lachen, … Lees verder Ze hebben mijn moeder gegijzeld!

Omhooggevallen komma’s

Ik schrok mij laatst een hoedje toen ik een tekst van mij zag verschijnen met een ongelukkige fout in de rubriektitel: Jan’s column. Een mooie gelegenheid om het eens over het weglatingsteken te hebben – het ding dat hier abusievelijk tussen mijn voornaam en zijn genitief-s was terechtgekomen. Men zegt ook wel apostrof, maar als we ons tegen overbodig Engels verzetten, dan ook liever een fraai en beeldend Nederlands woord dan iets uit het Frans. Afkappingsteken kan ook, maar dat doet mij te veel denken aan de guillotine of aan het Congo van Leopold II. De basisregels voor het gebruik van … Lees verder Omhooggevallen komma’s

Prozaïsche reflecties bij een poëtische aanleiding

Het koor waarvan ik voorzitter ben, heeft een nieuw werk besteld bij componist Jos Mertens. Hij koos voor een gedicht van Willie Verhegghe. Onwillekeurig werd ik terug in de tijd geworpen, naar die avond toen de jongste bundel van Verhegghe werd voorgesteld, een verzameling van zijn werk als stadsdichter van Ninove. Ik weet nog hoe verbaasd ik toen was: tot twee keer toe en door twee verschillende mensen werd er tijdens de bundelvoorstelling in het cultuurcentrum van Ninove op gewezen dat de kiem voor het stadsdichterschap in Ninove en bij uitbreiding dus ook voor de bundel Oude stoute wijze stad … Lees verder Prozaïsche reflecties bij een poëtische aanleiding

Bang voor lang?

Bij het opruimen van een bureaulade botste ik op een artikel dat ik vorig jaar uit De Standaard had geknipt. Dat had ik toen gedaan vanwege één woord. Een lang woord weliswaar, het besloeg bijna een hele kolombreedte in het tweede katern van de krant en is door mij destijds met een fluo tint gemarkeerd. Het artikel ging over de blijvende zoektocht naar het ideale (schrijf)klavier. De journaliste schreef onder meer over het Dvorak Simplified Keyboard, dat de letters op de – en nu komt het – gebruiksvriendelijkste manier heeft geschikt. U leest het goed: gebruiksvriendelijkste. U was het waarschijnlijk … Lees verder Bang voor lang?

Russische inmenging in het Nederlands?

Tijd voor een portie ergernis over het taalgebruik van mijn medeburgers, niet in de laatste plaats de lichtende voorbeelden op radio en tv. Daar hoor je immers om de haverklap mensen dingen zeggen als: Franstaligen in een Vlaamse gemeente moeten Nederlands praten. Ik ben het voor de zekerheid toch maar eens gaan nakijken in de vijftiende editie van de dikke Van Dale. Het is namelijk een ‘herziene editie’ en dan weet je maar nooit of een massaal gemaakte taalfout niet stiekem bestaansrecht heeft verworven. Maar nee, het werkwoord praten staat op blz. 3082 nog altijd keurig aangemerkt als onovergankelijk – … Lees verder Russische inmenging in het Nederlands?

Een werk van Tuymans verbranden? Een goed begin!

Vooraf: ik verklaar mij omtrent de inhoudelijke waarde van hedendaagse kunst volstrekt onbevoegd. Wat een heisa weer zeg, over Luc Tuymans’ voornemen om in de Fruitstreek een werk van hem te verbranden, als geplande apotheose van een artistiek project. Op één vlak kan ik niet anders dan hem gelijk te geven: ’t is komkommertijd en dan is zo’n bagatel dankbaar om aan te grijpen als vulling voor krantenpagina’s en zendtijd. Ik spreek er mij niet over uit of het werk al dan niet een miljoen of een half miljoen euro waard zou zijn. De waarde van een kunstwerk, en zeker … Lees verder Een werk van Tuymans verbranden? Een goed begin!