Fake news!

Wat was me dat voor tendentieuze berichtgeving zeg, vandaag op het VRT-radionieuws? Zonder blikken of blozen werd geponeerd dat cafés zonder bier dreigen te vallen omdat de vakbonden bij AB-InBev de depots van de biergigant blokkeren. Het merkwaardige was dat het uitzending na uitzending werd herhaald. Zelf was ik met de auto onderweg en daardoor vleuggellam als potentiële kritikaster, maar blijkbaar waren er geen andere luisteraars die hun wenkbrauwen dermate fronsten dat ze het een berichtje naar de VRT waard vonden. Het is toch immers klinkklare onzin dat onze cafés zonder bier zouden komen te zitten omdat de vakbonden, eeuwige … Lees verder Fake news!

Van het naar haar?

Afgelopen zaterdag repte ik mij van de Antwerpse Boekenbeurs naar het jubileumconcert van een koor waarin enkele bekenden meezingen. Het koor had een professionele presentatrice in de arm genomen: een aangename, warme altstem (maar zonder het storende nadrukkelijk rasperige dat Lies Steppe zo graag cultiveert) die – letterlijk – poëzie toevoegde aan het muzikale programma. Het bleek een dame te zijn die de lessen voordracht geeft aan de plaatselijke academie voor muziek, woord en dans. Uit nieuwsgierigheid nam ik een kijkje op de webstek van de bewuste academie, waar ik zag dat men er ook voor andere opties in de … Lees verder Van het naar haar?

Graaicultuur op de (boeken)beurs

Mijn uitgeverijtje deelt op de Antwerpse boekenbeurs een standruimte met enkele andere uitgevers die opzien tegen het zelfstandig huren van ruimte op dit twee weken durende boekenfeest. Een van hen heeft in het bonnenboekje dat iedere beursbezoeker ontvangt, een bon laten opnemen die men op onze stand kan inruilen voor een gratis exemplaar van het tijdschrift dat hij uitgeeft. Dit is het artikel dat op onze stand het grootste succes kent. Gelukkig heeft hij op de bon laten plaatsen: zolang de voorraad strekt. Lang zal dat niet meer zijn. De mensen aan de kassa hebben al een automatisme ontwikkeld zodra … Lees verder Graaicultuur op de (boeken)beurs

Ze hebben mijn moeder gegijzeld!

  Nu weer die modeweek in Milaan! Bekijk toch eens die foto’s in de krant en op het internet. Zag je ooit zo’n model hartelijk lachend op de catwalk? Akkoord, hun hongerdiëten zijn niet meteen reden tot vrolijkheid, maar als je ziet welke lonen in de modellenwereld omgaan, zouden ze voor dat geld op zijn minst geluk kunnen veinzen. Vooral de mannelijke modellen (als ik mij dat soort zwart-witte gendertypering nog mag veroorloven, in het bijzonder in deze wereld) lopen, staan of zitten erbij met een blik die vertelt: ze hebben mijn moeder gegijzeld en als ik durf te lachen, … Lees verder Ze hebben mijn moeder gegijzeld!

Omhooggevallen komma’s

Ik schrok mij laatst een hoedje toen ik een tekst van mij zag verschijnen met een ongelukkige fout in de rubriektitel: Jan’s column. Een mooie gelegenheid om het eens over het weglatingsteken te hebben – het ding dat hier abusievelijk tussen mijn voornaam en zijn genitief-s was terechtgekomen. Men zegt ook wel apostrof, maar als we ons tegen overbodig Engels verzetten, dan ook liever een fraai en beeldend Nederlands woord dan iets uit het Frans. Afkappingsteken kan ook, maar dat doet mij te veel denken aan de guillotine of aan het Congo van Leopold II. De basisregels voor het gebruik van … Lees verder Omhooggevallen komma’s

Prozaïsche reflecties bij een poëtische aanleiding

Het koor waarvan ik voorzitter ben, heeft een nieuw werk besteld bij componist Jos Mertens. Hij koos voor een gedicht van Willie Verhegghe. Onwillekeurig werd ik terug in de tijd geworpen, naar die avond toen de jongste bundel van Verhegghe werd voorgesteld, een verzameling van zijn werk als stadsdichter van Ninove. Ik weet nog hoe verbaasd ik toen was: tot twee keer toe en door twee verschillende mensen werd er tijdens de bundelvoorstelling in het cultuurcentrum van Ninove op gewezen dat de kiem voor het stadsdichterschap in Ninove en bij uitbreiding dus ook voor de bundel Oude stoute wijze stad … Lees verder Prozaïsche reflecties bij een poëtische aanleiding

Bang voor lang?

Bij het opruimen van een bureaulade botste ik op een artikel dat ik vorig jaar uit De Standaard had geknipt. Dat had ik toen gedaan vanwege één woord. Een lang woord weliswaar, het besloeg bijna een hele kolombreedte in het tweede katern van de krant en is door mij destijds met een fluo tint gemarkeerd. Het artikel ging over de blijvende zoektocht naar het ideale (schrijf)klavier. De journaliste schreef onder meer over het Dvorak Simplified Keyboard, dat de letters op de – en nu komt het – gebruiksvriendelijkste manier heeft geschikt. U leest het goed: gebruiksvriendelijkste. U was het waarschijnlijk … Lees verder Bang voor lang?